خدایا،
به هر که دوست می داری بیاموز
که عشق از زندگی کردن بهتر است،
و به هر که دوست تر می داری،بچشان
که دوست داشتن از عشق برتر!

خدایا،
به من زیستنی عطا کن که در لحظه ی مرگ،
بر بی ثمری لحظه ای که برای زیستن گذشته است،حسرت نخورم.
و مردنی عطا کن که بر بیهودگی اش،سوگوار نباشم.
بگذار تا آن را من،خود انتخاب کنم،
اما آن چنان که تو دوست داری.
"چگونه زیستن" را تو به من بیاموز،
"چگونه مردن" را خود خواهم آموخت!

                                      " دکتر علی شریعتی"

نه  !فقط بشون عادت کردم.

نه  !بازم مثل همیشه بین عادت کردن و دوست داشتن موندم...

شاید شرایط زندگیم ایجاب کرده که به تنهایی عادت کرده باشم.طی این مدت بدون اینکه خودم متوجه بشم به این تنهایی علاقه پیدا کرده باشم.

من همین چهارچوب تقریبا گرم و صمیمی رو دوست دارم...

از بالای سرم،
سرپوش آسمان را برداشته اندو فضای بی کرانه ی نیستی نمودار شده است.
و من خود را همچون سایه ی موهومی می یابم
که در صحرا افتاده است.
و چون روح آواره ی کویر که بی قرار و خشمگین،
خاک بر افلاک می فشاند.
و در اندام تک درختان خشک و نومید می پیچد
و گمشده اش را می جوید و نمی یابد.
ذات خویش را می جویم و نمی یابم.

من سایه ی اویم،
او کجاست؟
در اعماق زمین؟
در آغوش کوه ها؟
در قلب دریاها؟
در پس ابرها؟
در آن سوی افق ها؟

کجا؟؟؟؟؟

                                   دکتر علی شریعتی

درگذشت آقای پرویز مشکاتیان،این هنرمند بزرگ را به جامعه ی هنری و هنردوست ایران تسلیت عرض میکنم و طلب مغفرت برایشان دارم...

                                  روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت

گویی از صحبت ما نیک به تنگ آمده بود

                                 بار بربست و بگردش نرسیدیم و برفت

مادر دوستت دارم.

چند روزی برای یه سری کار اداری یه سری به شهر و دیار زدم.آب و هوا و حال و حواش همونجوری بود. از خیابوناش که رد می شدم برام غریبه نبود.چون هر جا برم آخرش شهرم  همینه.خوب بود.برای یه امتحان رفته بودم.هر چند از امتحان چندان سر بلند بیرون نیومدم ولی مهم اینه که قبول شدم.از همه مهمتر یاد یاران بود. دیداری با یه دوست قدیمی کردم.اون بهترین دوست منه.بهترین خاطرات رو با هم داشتیم. دیگه کارام انجام شد و فکر می کنم حالا حالاها گذرم اونورا نیفته...